လူ႔တန္ဖိုး
**လူတစ္ေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုးဆိုတာသူ
တစ္ဖက္ပါးကမိမိကိုဘယ္ေလာက္အသံုးျပဳလို႔ရသလဲဆုိတဲ့အခ်က္အေပၚမွာ
မူတည္ပါတယ္။လူအမ်ားအတြက္အသံုးျပဳလို႔ရေလမိမိရဲ႕တန္ဖိုးတက္ေလပါဘဲ။ဥပမာအိုင္စတိုင္း
လင္ကြန္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းစသည့္သူမ်ားကိုၾကည့္ပါ။
သူတို႔ဟာလူမ်ားစြာအတြက္အက်ိဳး
ျပဳေပးတာမို႔လို႔ သူတို႔ရဲ႕တန္ဖိုးဟာမည္သူကမွ
ဆုတံဆိပ္ေတြေပးစရာမလိုဘဲ
လူသားေတြရဲ႕နွလံုးသားမွာ တံဆိပ္ခတ္ႏွိပ္ပီးျဖစ္လို႔
တန္ဖိုးအရမ္းႀကီးမားတဲ့သူေတြျဖစ္ပါတယ္။
လူတစ္ေယာက္ ဟာလူလုပ္တတ္ဖို႔
အေရးႀကီးပါတယ္။
လူလုပ္တယ္ဆိုတာဘလူပီသေအာင္
ေျပာဆိုေနထိုင္က်င့္ႀကံဖို႔ေျပာတာပါ။
လူနဲ႔တူေအာင္ေနဖို႔ေျပာတာပါ။ လူစိတ္ရိွဖို႔ေျပာတာပါ။မိမိဟာသူတစ္ပါးကို
ေအာက္ကိုဆဲြခ်တဲ့လူမျဖစ္ပါေစနဲ႔။
အထက္ကိုတြန္းတင္ေပးနိင္တဲ့သူျဖစ္
ပါေစ။အေရးႀကီးဆံုးကလူဆိုတာတိရိစာၦန္ေတြ
မဟုတ္လို႔အခ်င္းခ်င္း မကိုက္မိပါေစနဲ႔။
တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြဟာတိရိစာၦန္
ထက္ဆိုးပါတယ္။ ျခေသ့ၤတစ္ေကာင္ဟာ
သားေကာင္ကိုစားၿပီးဗိုက္ဝသြားရင္
အျခားအေကာင္ ဝင္စားလဲမနာလို မျဖစ္ပါဘူး။
အေနွာင့္အယွက္မေပးပါဘူး။ လူအခ်ိဳ႕ကေတာ့ပါးစပ္ထဲမွာလည္းပလုတ္ပေလာင္း
ရိွသမွ်ကိုလဲ ေျခေတြလက္ေတြနဲ႔ဖိၿပီး
ငါ့ဟာေတြဆိုပီး လုပ္ထား
လြတ္ေနတဲ့မ်က္စိကျမင္ေနရတာကိုလည္းသူ႔ဟာဆိုၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္ထားသူေတြ ရိွေနပါ
တယ္။လူစိတ္ကင္းမဲ့သူေတြလို႔ဆိုရမွာပါ။
သူမ်ားတကာအက်ိဳးပ်က္စီးရာ
ပ်က္စီးေၾကာင္း ဆုတ္ယုတ္ရာ ဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း
ကို ေတြးေတာ ႀကံစည္ ျပဳမူသူေတြဟာ
မဂၤလာမရိွတဲ့သူေတြပါ။
ထိုသူမ်ားကို မဂၤလာ က်က္သေရမရိွသူေတြလို႔
ဆိုရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာဗုဒၶ၏ဆိုဆံုးမမႈနွင့္အညီ မဂၤလာရ္ိွသူေတြ
ျဖစ္ေအာင္ေနရပါလိမ့္မယ္။ မဂၤလာရိွသူေတြမ်ားတဲ့
အရပ္ဟာမဂၤလာရိွတဲ့ အရပ္ျဖစ္မွာေပါ့။
အမဂၤလာအရပ္ေတာ့
မျဖစ္သင့္ပါဘူးလို႔ဆိုခ်င္ပါတယ္။*****
No comments:
Post a Comment